De rampzalige crash van Air India Vlucht 171 op 12 juni 2025 schudde de wereld op zijn grondvesten en liet een enorm menselijk drama achter. Van de 242 mensen aan boord van de Boeing 787-8 Dreamliner overleefde slechts één persoon de vuurzee: Viswash Kumar Ramesh, een Britse staatsburger van Indiase afkomst die in stoel 11A zat. Vijf maanden na deze verschrikkelijke gebeurtenis worstelt Ramesh niet alleen met ernstige fysieke verwondingen, maar vooral met de mentale littekens van wat hij heeft meegemaakt. Zijn verhaal werpt een verontrustend licht op de langdurige impact van traumatische gebeurtenissen en de uitdagingen van het leven na een catastrofe waarbij honderden mensen omkwamen, waaronder zijn jongere broer Ajay.

De 39-jarige Ramesh, woonachtig in Leicester, Engeland, heeft in recente interviews openhartig gesproken over zijn dagelijkse strijd met posttraumatische stressstoornis. Hij heeft zich teruggetrokken in zichzelf, kan nauwelijks praten met zijn vrouw en vierjarige zoon, en wordt elke nacht achtervolgd door de beelden van die fatale dag. Terwijl de buitenwereld hem beschouwt als het levende wonder en de gelukkigste man ter wereld, voelt hij zich vanbinnen compleet gebroken. Deze paradox tussen overleven en lijden vormt de kern van zijn verhaal, een verhaal dat niet alleen gaat over een vliegtuigcrash, maar ook over de verwoestende psychologische gevolgen van trauma en het verlies van geliefden.

De Crash van Air India Vlucht 171: Wat Gebeurde Er Precies?

Op donderdag 12 juni 2025, om precies 13:38 uur lokale tijd, vertrok Air India Vlucht 171 vanaf de Sardar Vallabhbhai Patel International Airport in Ahmedabad, Gujarat, met als bestemming London Gatwick Airport. Aan boord bevonden zich 230 passagiers en 12 bemanningsleden, waaronder twee ervaren piloten. Het vliegtuig, een Boeing 787-8 Dreamliner met registratie VT-ANB, maakte een normale start van landingsbaan 23. De gezagvoerder, kapitein Sumeet Sabharwal, had meer dan 15.638 vlieguren op zijn naam staan, waarvan 8.596 uren op de Boeing 787, en 8.260 uren als gezagvoerder.

Wat er vervolgens gebeurde, voltrok zich in slechts enkele tientallen seconden, maar zou honderden levens kosten en een hele gemeenschap traumatiseren. Na een startrol van 62 seconden verliet het vliegtuig de grond met een snelheid van ongeveer 287 kilometer per uur. Drie seconden na het opstijgen bereikte het toestel zijn maximale geregistreerde snelheid van 330 kilometer per uur. Op dat cruciale moment gebeurde iets volstrekt onverwachts en catastrofaals: beide brandstofcontrole-schakelaars in de cockpit bewogen vrijwel tegelijkertijd van de stand RUN naar CUTOFF, met slechts één seconde tussentijd. Deze beweging zorgde ervoor dat de brandstoftoevoer naar beide motoren onmiddellijk werd afgesloten, waardoor de motoren direct alle stuwkracht verloren.

De gevolgen waren onherroepelijk. Zonder motorvermogen begon het vliegtuig hoogte te verliezen terwijl het nog maar net gestegen was. De piloot wist een noodoproep te maken – “MAYDAY MAYDAY MAYDAY” – maar het was al te laat. Om 13:39 uur, slechts 32 seconden na het opstijgen, stortte het toestel neer op het terrein van het B.J. Medical College in de wijk Meghani Nagar, ongeveer 1,7 kilometer van de landingsbaan. Het vliegtuig raakte eerst een boom, waarna de staart tegen de bovenkant van de collegemensa sloeg. Bij de impact brak het toestel in stukken en ontstond er een enorme brand die vijf gebouwen ernstig beschadigde, waaronder studentenverblijven en het hostel voor coassistenten.

Van de 242 mensen aan boord overleefde alleen Viswash Kumar Ramesh de crash. Op de grond kwamen 19 mensen om het leven, voornamelijk studenten en medewerkers van het medisch college, en raakten 67 mensen ernstig gewond. Het wrakstuk strekte zich uit over een gebied van ongeveer 300 bij 120 meter. De eerste melding bij de brandweer kwam binnen om 13:45 uur, en binnen korte tijd waren meer dan 300 brandweerlieden met 60 brandweervoertuigen en 20 waterwagens ter plaatse om de brand te blussen en naar overlevenden te zoeken. Het was Indias ergste luchtvaartcrash in meer dan tien jaar en de eerste fatale crash waarbij een Boeing 787 Dreamliner betrokken was sinds dit type vliegtuig in 2011 in gebruik werd genomen.

Het Wonderbaarlijke Verhaal van Stoel 11A: Hoe Ramesh Overleefde

Viswash Kumar Ramesh zat in stoel 11A, een stoel bij een nooduitgang aan de linkerkant van het vliegtuig, vlak achter de vleugel. Deze positie zou cruciaal blijken voor zijn overleving. In interviews vanaf zijn ziekenhuisbed in Ahmedabad, enkele uren na de crash, beschreef Ramesh wat hij zich kon herinneren van die vreselijke momenten. Hij vertelde dat hij ongeveer een minuut na het opstijgen het gevoel had alsof het vliegtuig stilstond in de lucht gedurende vijf tot tien seconden. De groene en witte cabineverlichting ging aan, en hij voelde dat de motoren meer stuwkracht probeerden te produceren om omhoog te gaan, maar in plaats daarvan stortte het toestel met hoge snelheid neer in een gebouw.

Bij de impact bevond Ramesh zich aan de linkerkant van het vliegtuig, de kant die op de begane grond van het hostelgebouw terechtkwam. Hij beschreef hoe hij voor zijn ogen zag hoe stewardessen en andere passagiers omkwamen. Een moment lang dacht hij zelf ook te zullen sterven, maar toen hij zijn ogen opende, realiseerde hij zich dat hij nog leefde. Met verbazingwekkende wilskracht en ondanks zijn verwondingen wist hij zich los te maken uit zijn gordel. Vlak bij zijn stoel beyond zich een opening in de romp van het vliegtuig, vermoedelijk ontstaan door de impact. Door deze opening wist Ramesh zich naar buiten te werken. Toen het vuur uitbrak, brandde zijn linkerhand, maar hij bleef doorgaan en bereikte uiteindelijk de buitenlucht.

Beelden van kort na de crash tonen een versufte en bebloede Ramesh, zijn T-shirt onder de bloedvlekken, terwijl hij zijn telefoon vasthield en strompelend weg liep van het brandende wrak. Hij liep langzaam, ondersteund door reddingswerkers, naar een ambulance die hem naar het Ahmedabad Civil Hospital bracht. Artsen ter plaatse meldden dat Ramesh gedesoriënteerd was met meerdere verwondingen over zijn hele lichaam, maar dat hij buiten levensgevaar leek te zijn. Hij had impactverwondingen aan zijn borst, gezicht en voeten, brandwonden aan zijn hand, en ernstige pijn in zijn been, schouder, knie en rug. Ondanks deze verwondingen werd zijn toestand als stabiel beschouwd.

Het feit dat Ramesh bij een nooduitgang zat en dat zijn kant van het vliegtuig op de begane grond terechtkwam in plaats van op een hoger niveau of rechtstreeks in het vuur, verklaart deels waarom hij kon ontsnappen. Luchtvaartexperts noemden zijn ontsnapping buitengewoon en zelfs miraculeus, gezien de intensiteit van de crash en de daaropvolgende brand. Dr. Dhaval Gameti van het Ahmedabad Civil Hospital verklaarde dat hoewel Ramesh gedesoriënteerd was met meerdere verwondingen, hij buiten gevaar leek te zijn. Korte tijd na de crash ontving Ramesh bezoek van de Indiase premier Narendra Modi en de minister van Binnenlandse Zaken Amit Shah, die hun medeleven betuigden en steun aanboden.

Het Verwoestende Verlies: De Dood van Zijn Broer Ajay

Wat de overleving van Ramesh nog tragischer maakt, is het feit dat zijn jongere broer Ajay, 27 jaar oud, ook aan boord was van Vlucht 171, zittend slechts een paar rijen verderop. Ajay overleefde de crash niet. Voor Ramesh betekende dit dat zijn moment van redding tegelijkertijd een moment van onherstelbaar verlies was. In interviews beschreef hij zijn broer als zijn ruggengraat, zijn alles, en zijn grootste steun in de afgelopen jaren. De twee broers runden samen een vissersbedrij in Diu, India, en waren op weg terug naar het Verenigd Koninkrijk waar Ramesh al twintig jaar woont met zijn gezin.

Het verlies van Ajay heeft niet alleen een emotionele impact gehad op Ramesh, maar ook op de hele familie. Zijn moeder heeft zich sinds de crash teruggetrokken en zit dagenlang buiten zijn deur zonder te praten. Zijn vader en jongere broer zijn mentaal volledig ingestort. De familie was gelukkig en genoot van het leven, maar door deze tragedie is hun wereld volledig vernietigd. Ramesh vertelde dat God hem het leven gaf maar al zijn geluk wegnam, en dat van zijn familie. Deze diepe pijn en het gevoel van schuld dat hij overleefde terwijl zijn broer dat niet deed, vormen een belangrijk onderdeel van zijn psychologische lijden.

Het familiebedrij, de visserij die Ramesh en Ajay samen runden, is na het overlijden van Ajay ingestort. Dit heeft geleid tot financiële problemen bovenop het emotionele trauma. Ramesh heeft sindsdien niet kunnen werken vanwege zijn fysieke verwondingen en mentale toestand, wat de financiële druk verder verhoogt. Hij kan niet meer autorijden en loopt met grote moeite, waarbij zijn vrouw hem moet helpen. Deze combinatie van emotioneel, fysiek en financieel lijden heeft Ramesh in een diepe crisis gestort waaruit hij maar moeilijk kan ontsnappen.

Posttraumatische Stressstoornis: De Onzichtbare Wonden van Trauma

Hoewel de fysieke verwondingen van Ramesh zichtbaar en behandelbaar zijn, zijn het de psychologische littekens die het meeste lijden veroorzaken. Tijdens zijn ziekenhuisverblijf in India werd bij hem posttraumatische stressstoornis vastgesteld, een ernstige mentale aandoening die kan ontstaan na het meemaken of getuige zijn van een traumatische gebeurtenis. PTSS treft wereldwijd miljoenen mensen en kan zich op verschillende manieren manifesteren, maar in het geval van Ramesh zijn de symptomen bijzonder ernstig en invaliderend.

PTSS is een complex mentaal gezondheidsprobleem dat zich ontwikkelt bij ongeveer vijf tot tien procent van de mensen die een traumatische gebeurtenis meemaken. De aandoening wordt gekenmerkt door vier hoofdcategorieën van symptomen. Ten eerste zijn er de opdringerige gedachten en herinneringen, waarbij de persoon voortdurend herbelevingen heeft van het traumatische voorval. Dit kunnen nachtmerries zijn, flashbacks die zo levendig zijn dat ze aanvoelen alsof de gebeurtenis opnieuw plaatsvindt, of ongewenste herinneringen die op elk moment kunnen opduiken. Ramesh heeft aangegeven dat hij elke nacht wakker ligt en lijdt aan deze constante herinneringen aan de crash.

Ten tweede is er vermijdingsgedrag, waarbij mensen actief proberen te voorkomen dat ze herinnerd worden aan het trauma. Dit kan betekenen dat ze bepaalde plaatsen, mensen, activiteiten of gesprekken vermijden die hen aan de gebeurtenis doen denken. Ramesh heeft zich teruggetrokken in zijn kamer en vermijdt contact met anderen, zelfs met zijn eigen vrouw en zoon. Hij heeft verklaard dat hij het liefst alleen in zijn huis zit en niet wil praten met anderen. Dit isolatiegedrag is een typisch symptoom van PTSS en kan leiden tot ernstige sociale en relationele problemen.

Ten derde zijn er negatieve veranderingen in denken en stemming. Mensen met PTSS ervaren vaak aanhoudende angst, horror, woede, schuldgevoelens of schaamte. Ze kunnen geheugenverlies hebben over belangrijke aspecten van de traumatische gebeurtenis of een zeer negatief zelfbeeld ontwikkelen. Ramesh heeft uitgesproken dat hij zich geestelijk lijdt, elke dag pijnlijk is voor de hele familie, en dat hij zich gebroken voelt. Hij worstelt met gevoelens van schuld over waarom hij overleefde terwijl zoveel anderen, inclusief zijn broer, dat niet deden. Deze zogenaamde overlevingsschuld is een veel voorkomend fenomeen bij mensen die een massale ramp overleven.

Ten vierde zijn er symptomen van verhoogde alertheid en reactiviteit, ook wel hypervigilantie genoemd. Dit uit zich in problemen met concentreren, verstoord slaappatroon, overdreven schrikreacties en een constant gevoel dat er gevaar dreigt. Ramesh heeft verteld dat hij de hele nacht wakker ligt en nadenkt, wat wijst op ernstige slaapproblemen die typisch zijn voor PTSS. Deze constante staat van alarm put het lichaam en de geest uit, wat leidt tot chronische vermoeidheid en verminderd functioneren in het dagelijks leven.

Het Onderzoek naar de Crash: Brandstofschakelaars en Onbeantwoorde Vragen

Terwijl Ramesh worstelt met zijn trauma, zijn onderzoekers druk bezig met het achterhalen van de oorzaak van de crash. De Aircraft Accident Investigation Bureau van India, ondersteund door experts van Boeing, de Amerikaanse National Transportation Safety Board en de Britse luchtvaartautoriteiten, heeft een grondig onderzoek ingesteld. Op 12 juli 2025, precies een maand na de crash, publiceerde het AAIB een voorlopig rapport met verontrustende bevindingen.

Het rapport onthulde dat beide brandstofcontrole-schakelaars in de cockpit vrijwel gelijktijdig van de stand RUN naar CUTOFF waren bewogen, met slechts één seconde tussentijd. Deze beweging zorgde ervoor dat beide motoren onmiddellijk hun brandstoftoevoer verloren en stopten met het produceren van stuwkracht. CCTV-beelden van de luchthaven toonden geen significante vogelactiviteit in het vliegpad, wat een mogelijke externe oorzaak uitsloot. Het vliegtuig begon hoogte te verliezen nog voordat het de luchthavenbegrenzing passeerde. De Ram Air Turbine, een noodvoorziening die automatisch wordt ingezet bij motorstoring om hydraulische systemen van stroom te voorzien, werd ingezet tijdens de eerste klim.

De tijdlijn van de gebeurtenissen is pijnlijk nauwkeurig gedocumenteerd. Om 08:07:33 GMT kreeg het vliegtuig toestemming om op te stijgen. Om 08:08:42 GMT, toen het vliegtuig zijn maximale snelheid bereikte, gingen beide brandstofswitches naar de cutoff-positie. Om 08:08:47 GMT verloren de motoren hun vermogen en werd de RAT ingezet. Om 08:08:52 GMT werd de brandstofschakelaar van motor 1 teruggezet naar de run-positie, gevolgd om 08:08:56 GMT door de schakelaar van motor 2. Om 08:09:05 GMT zond de piloot de noodoproep uit, en om 08:09:11 GMT werden de laatste gegevens geregistreerd voordat het vliegtuig de grond raakte.

Het rapport benadrukte dat er in december 2018 een waarschuwing was uitgegeven door de Amerikaanse Federal Aviation Administration over een mogelijk probleem met het vergrendelingsmechanisme van de brandstofcontrole-schakelaars in Boeing 787-vliegtuigen. Dit mechanisme is bedoeld om te voorkomen dat de schakelaars per ongeluk kunnen worden bewogen. Na de crash hebben Air India en andere luchtvaartmaatschappijen wereldwijd inspecties uitgevoerd aan hun Boeing 787-vloten, maar er zijn geen problemen met de vergrendelingsmechanismen gevonden. Air India heeft de vluchtaanduidingen AI171 en AI172 na de crash ingetrokken en is in juli 2025 gestopt met vluchten op de route Ahmedabad-Londen.

Controverse en Speculatie: Was Het Opzettelijk of Een Storing?

In de maanden na de crash zijn er verschillende theorieën naar voren gekomen over wat er precies gebeurde in de cockpit van Vlucht 171. Eind november 2025 meldde The Wall Street Journal dat er spanningen waren ontstaan tussen Amerikaanse en Indiase onderzoekers. Volgens bronnen dicht bij Amerikaanse overheids- en industriefunctionarissen suggereert het bewijs dat kapitein Sumeet Sabharwal het vliegtuig mogelijk opzettelijk heeft laten neerstorten. Deze vermeende conclusie is gebaseerd op de analyse van de cockpitvoicerecorder, die zou aantonen dat de gezagvoerder de brandstofschakelaars handmatig heeft bewogen.

Deze theorie heeft echter sterke weerstand opgeroepen, met name van de Federation of Indian Pilots. In een publieke verklaring bekritiseerde de federatie de manier waarop de voorlopige bevindingen in de media zijn geframed. Ze wezen erop dat het rapport sterk leunt op geparafraseerde uittreksels van de cockpitvoicerecorder en dat er een gebrek is aan uitgebreide gegevens. De federatie benadrukte dat het belangrijk is om de volledige transcriptie van de cockpitvoicerecorder vrij te geven om misleidende interpretaties te voorkomen. Ze waarschuwden dat stemmen, woorden en geluiden op de recorder zorgvuldig moeten worden geanalyseerd en dat er niets in het beschikbare bewijs wijst op pilootsuïcide of moord.

Luchtvaartexpert Mary Schiavo, een voormalig inspecteur-generaal van het Amerikaanse ministerie van Transport, heeft gewaarschuwd voor voorbarige conclusies. Ze wees op eerdere gevallen waarin soortgelijke technische storingen optraden die aanvankelijk werden aangezien voor opzettelijke sabotage. In 2016 vond er bijvoorbeeld een incident plaats waarbij de software van een vliegtuig ten onrechte interpreteerde dat het toestel op de grond stond, wat leidde tot een automatische beweging van de brandstofschakelaar van run naar cutoff zonder enige actie van de piloten. Schiavo benadrukte dat een soortgelijke storing bij de Air India-crash niet kan worden uitgesloten en dat het essentieel is om de volledige cockpitvoicerecorder-transcriptie vrij te geven.

Campbell Wilson, de directeur van Air India, heeft zijn personeel opgeroepen om geen voortijdige conclusies te trekken over de oorzaken van de crash. In een intern bericht benadrukte hij dat het onderzoek verre van voltooid is en dat het belangrijk is om te wachten op het definitieve rapport voordat er conclusies worden getrokken. De Indiase regering heeft bevestigd dat het vliegtuig in 2023 een grote onderhoudsbeurt had ondergaan. De rechtermotor was in maart 2025 gereviseerd en de linkermotor was in april 2025 geïnspecteerd. Er waren geen problemen gemeld vóór de vlucht. Het vliegtuig was luchtwaardig bevonden, met een geldig Airworthiness Review Certificate dat geldig was tot mei 2026.

Leven na de Crash: Ramesh’s Dagelijkse Strijd en Gebrek aan Ondersteuning

Vijf maanden na de crash is Ramesh teruggekeerd naar zijn huis in Leicester, maar zijn leven is volledig veranderd. In plaats van de actieve, sociaal betrokken man die hij ooit was, zit hij nu het grootste deel van de tijd in zijn kamer, geïsoleerd van de buitenwereld. Hij kan niet praten met zijn vrouw of spelen met zijn vierjarige zoon. De eenvoudige vreugde van gezinsleven is van hem afgenomen door het trauma dat hem overdag en ‘s nachts achtervolgt. Hij heeft verklaard dat hij niet graag met anderen praat en dat hij het liefst alleen in zijn huis zit. Dit isolatiegedrag is karakteristiek voor PTSS en kan leiden tot een vicieuze cirkel waarin de isolatie het trauma verergert en het trauma op zijn beurt tot meer isolatie leidt.

Naast zijn mentale strijd kampt Ramesh ook met aanhoudende fysieke pijn. Hij heeft ernstige verwondingen aan zijn been, schouder, knie en rug, die hem belemmeren in eenvoudige dagelijkse activiteiten zoals lopen en autorijden. Hij loopt langzaam en met moeite, en zijn vrouw moet hem vaak helpen. Deze fysieke beperkingen maken het voor hem onmogelijk om te werken, wat de financiële druk op het gezin verhoogt. Het familiebedrij dat hij samen met zijn broer runde is ingestort na de dood van Ajay, en Ramesh heeft geen andere inkomstenbron.

Een groot probleem is het gebrek aan adequate behandeling en ondersteuning sinds zijn terugkeer naar het Verenigd Koninkrijk. Hoewel Ramesh tijdens zijn ziekenhuisverblijf in India gediagnosticeerd werd met PTSS, heeft hij sinds zijn terugkeer naar huis geen verdere behandeling ontvangen. Zijn adviseurs hebben hem beschreven als verloren en gebroken, en hebben herhaaldelijk opgeroepen om senior functionarissen van Air India te ontmoeten om de voortdurende behoeften en het lijden van de slachtoffers te bespreken. Deze oproepen zijn echter grotendeels genegeerd of afgewezen. Radd Seiger, de woordvoerder van de familie, heeft verklaard dat de mensen die hier vandaag zouden moeten zitten de directeuren van Air India zijn, en dat ze moeten komen om samen te werken aan het verlichten van het lijden.

Air India heeft een voorlopige compensatie aangeboden van minder dan 30.000 dollar, wat Ramesh heeft geaccepteerd voor onmiddellijke behoeften. Dit bedrag is echter volstrekt ontoereikend gezien de omvang van zijn verwondingen, het verlies van zijn broer, de ineenstorting van zijn bedrij en zijn onvermogen om te werken. Air India heeft in een verklaring aan CBS News gezegd dat ondersteuning van Ramesh door een onvoorstelbare periode hun absolute prioriteit blijft. De luchtvaartmaatschappij zei dat ze hadden gevraagd om een ontmoeting met hem en dat ze zouden blijven proberen contact te leggen. De Tata Group, het moederbedrijf van Air India, heeft een fonds van 5 miljard roepie opgericht voor de slachtoffers van de crash en heeft verklaard dat de zorg voor Ramesh en andere getroffenen hun absolute prioriteit blijft.

De Bredere Impact: Families, Gemeenschappen en de Luchtvaartindustrie

De crash van Air India Vlucht 171 heeft een verwoestende impact gehad op talloze families en gemeenschappen, zowel in India als internationaal. Van de 230 passagiers aan boord waren 169 Indiase staatsburgers, 53 Britse staatsburgers, zeven Portugese staatsburgers en één Canadese staatsburger. Elk van deze slachtoffers laat rouwende familieleden achter die worstelen met hun eigen trauma en verlies. Veel van de passagiers waren mensen uit de staat Gujarat die hun fortuin hadden gezocht in het buitenland en op weg waren naar huis of juist terugkeerden naar hun woonomgeving in het buitenland.

De verhalen van de slachtoffers zijn hartverscheurend. Er was een man die zijn vader had verrast met een bezoek tijdens het islamitische feest van Eid, en een ander die terugkeerde na het bijwonen van de begrafenis van zijn vader. Er was een alleenstaande moeder die terugkeerde naar haar werk als verpleegster in het Verenigd Koninkrijk. Ook de directeur van Lubi Pomps, die met zijn vrouw reisde om zijn zus in Londen te bezoeken, behoorde tot de slachtoffers. Een collega van hem, Samir Desai, vertelde aan NPR dat het een tragedie is die laat zien hoe fragiel het leven kan zijn, en dat er geen zekerheid is over het volgende moment en wat er gaat gebeuren.

Op de grond waren de slachtoffers voornamelijk studenten geneeskunde en medewerkers van het B.J. Medical College. Negentien mensen op de grond kwamen om en 67 raakten ernstig gewond toen het vliegtuig neerstortte op het hostel en andere gebouwen van het collegeterrein. De crash heeft een blijvende impact achtergelaten op deze onderwijsinstelling en de bredere gemeenschap van Ahmedabad. De stad werd geconfronteerd met een van de grootste rampen in haar geschiedenis, waarbij de hulpdiensten massaal werden ingezet om slachtoffers te redden en de branden te blussen.

Voor de luchtvaartindustrie betekende de crash van Vlucht 171 een ernstige schok. Het was de eerste fatale crash waarbij een Boeing 787 Dreamliner betrokken was sinds dit type vliegtuig in 2011 in gebruik werd genomen. Het was ook de eerste crash van Air India sinds de Tata Group, een van India’s grootste conglomeraten, de luchtvaartmaatschappij in 2022 had overgenomen. De aandelenkoers van Boeing daalde met bijna negen procent in de pre-market handel na de crash, hoewel deze in de daaropvolgende weken weer herstelde. Boeing CEO Kelly Ortberg annuleerde zijn plannen om de Paris Air Show bij te wonen en bood zijn condoleances aan aan de slachtoffers. Hij zei ook dat hij een team van experts zou sturen om de onderzoekers ter plaatse te helpen.

De crash heeft geleid tot wereldwijde inspecties van Boeing 787-vliegtuigen, met name van de brandstofcontrole-schakelaars. Luchtvaartmaatschappijen zoals Lufthansa, Singapore Airlines en Japan Airlines hebben preventieve inspecties uitgevoerd van hun Boeing 787-vloten, maar er zijn geen afwijkingen gevonden. De Directorate General of Civil Aviation van India heeft verplichte inspecties opgelegd aan alle Boeing 787 Dreamliners en bepaalde 737-toestellen, waarbij luchtvaartmaatschappijen hun bevindingen uiterlijk op 21 juli 2025 moesten rapporteren. Deze maatregelen zijn bedoeld om de veiligheid te waarborgen en het vertrouwen in de Boeing 787 te herstellen.